Przedstawiamy MCP w Voicie

Agent Voicie Desktop umie teraz korzystać z MCP — połączeń, które dają mu dostęp do Twoich narzędzi i danych. Pierwszy oficjalny to Gmail. Oto co weszło, jak działa i jak zbudować własny.

Lokalny agent w Voicie Desktop umie teraz korzystać z MCP.

MCP to połączenie, które daje agentowi dostęp do narzędzia, którego model sam z siebie nie ma: Twojej skrzynki Gmail, bazy danych, systemu do zadań. Podłączasz MCP raz, a od tej pory agent może czytać i działać na tym, co wcześniej leżało poza jego zasięgiem — i robi to lokalnie, na Twoim komputerze, na Twoich poświadczeniach.

To nowa funkcja w samej aplikacji, nie tylko strona na naszej witrynie. Niżej: co weszło, pierwszy oficjalny MCP i jak zbudować własny.

Co nowego w aplikacji

MCP są wbudowane w lokalnego agenta i w interfejs aplikacji:

Sekcja MCPs w ustawieniach. Podłączone MCP siedzą w Settings → MCPs, każdy z własną kartą i czytelnym statusem: Needs config, Needs auth, Active. Wiesz na pierwszy rzut oka, co jest gotowe, a czemu jeszcze brakuje poświadczeń albo autoryzacji.
Konfiguracja przez UI, bez grzebania w plikach. Klikasz Configure na karcie MCP i wpisujesz to, czego trzeba (na przykład OAuth Client ID i secret) wprost w okno. Sekrety lecą do keychainu systemu, nie do pliku na dysku. Żadnej edycji JSON-a ręcznie.
Lokalny proces, nie chmura. Każdy MCP to mały program Node.js, który Voicie uruchamia u Ciebie na komputerze i rozmawia z nim przez stdio. Startuje dopiero przy pierwszym użyciu, gaśnie po godzinie bezczynności. Voicie ciągnie własną wersję Node, więc nie musisz nic instalować.
Twoje pliki pod kontrolą. Voicie podaje MCP listę folderów, które agent ma prawo widzieć. Treść z zewnątrz — mail, dokument — agent traktuje jak dane do przeczytania, nie jak polecenia do wykonania. To zamyka furtkę na prompt injection.
Skille mogą sięgać po MCP. Skill może zadeklarować, że potrzebuje konkretnego MCP, a Voicie sprawdza, czy jest podpięty, zanim ruszy. Skill prowadzi przebieg, MCP wykonuje połączenie ze światem.

Pod maską zostaje bezpiecznie: akcje nieodwracalne albo wychodzące na zewnątrz wymagają potwierdzenia. Wysłanie maila czy przeniesienie do Kosza najpierw pokazuje podgląd, a dopiero po Twoim „tak” coś się dzieje.

Pierwszy oficjalny MCP: Gmail

Na start dajemy Voicie Gmail MCP — agent dostaje dostęp do Twojej skrzynki. Dwanaście narzędzi, podzielonych po połowie:

Sześć do czytania: lista wiadomości, wyszukiwanie pełną składnią Gmaila, treść pojedynczej wiadomości, cały wątek, etykiety, liczba nieprzeczytanych.
Sześć do działania: szkic, szkic odpowiedzi w wątku, wysyłka, archiwizacja, przeniesienie do Kosza, zmiana etykiet.

Logujesz się własnym klientem Google OAuth, którego tworzysz raz w Google Cloud Console. To znaczy, że dostęp do skrzynki jest podpięty pod Twoje konto Google, nie pod żadne konto Voicie — do Twojej poczty sięgasz tylko Ty. Client secret i refresh token siedzą w keychainie systemu, sam Client ID (wartość publiczna) w config.json.

Narzędzia zapisu są celowo ostrożne. gmail_send i gmail_trash nigdy nie zadziałają za pierwszym wywołaniem — zwracają najpierw podgląd i czekają, aż potwierdzisz. Reszta zapisu jest odwracalna, a trwałego kasowania w ogóle nie ma: maile lądują w Koszu, który Google czyści po mniej więcej 30 dniach.

Mówisz „podsumuj wątek z Anną”, „napisz szkic odpowiedzi”, „zarchiwizuj to” — agent czyta skrzynkę i działa przez oficjalne Gmail API. Szczegóły, narzędzia i bezpieczeństwo opisaliśmy na stronie Gmail MCP.

Zbuduj własny MCP

Gmail to początek, nie sufit. MCP to otwarty standard, więc możesz opakować dowolne API, którego używasz, i podpiąć je do agenta.

Dwie drogi:

Ręcznie — biblioteką @modelcontextprotocol/sdk, jeśli lubisz pisać kod.
Z pomocą AI — wklejasz dokumentację i schemat manifestu do Claude Code albo Codex i prosisz o MCP, który opakuje wybrane API. Tak powstaje działający szkielet w kilka minut.

Całość jest na licencji MIT. Buduj, przerabiaj, używaj u siebie.